Harrie Dahlmans is sinds oktober 2023 de bandleider van de Aubel bigband. Harrie speelt daarnaast de lead altsax partij.
Op 10-jarige leeftijd is hij begonnen op klarinet en na 3 jaar verruilde hij de klarinet voor de saxofoon. Dat bleek zijn instrument te zijn. Na een klassieke opleiding op de muziekschool heeft Harrie zijn muzikale ervaring in de lichte muziek opgedaan in bigbands zoals de Skyliners, Happy Sound en Bigband Beeg.

Toen hij eind 2023 werd gevraagd om bandleider van de Aubel bigband te worden vond hij dat een grote eer, maar ook een enorme uitdaging. “Gaat het me lukken om de band na de vele personele wijzigingen weer op de rit te krijgen? Krijg ik de muzikanten voldoende gemotiveerd om te gaan voor een nieuwe muzikale uitdaging?”

Inmiddels heeft de band een aantal mooie, zeer gewaardeerde optredens achter de rug. En volgens Harrie zit er nog meer in het vat: “De basis staat en ik ben ervan overtuigd dat we ons nog verder zullen doorontwikkelen”. En Harrie wil daar graag een bijdrage aan blijven leveren.

Sanne is 21 jaar en speelt al bijna 9 jaar saxofoon. Als klein kind begon ze op de blokfluit, maar ontdekte al snel haar liefde voor de saxofoon. Eerst speelde ze bij de Koninklijke Harmonie St. Caecilia waar ze een goede muzikale basis heeft opgebouwd.

Sinds eind 2023 is ze lid geworden van de Aubel Bigband. Met veel plezier en enthousiasme speelt ze mee, geniet ze van de muziek en ontdekt ze nieuwe uitdagingen binnen de band.

Het muziekvirus heeft Margo al op jonge leeftijd te pakken gekregen. Bij Harmonie St Caecilia Beek heeft ze op klarinet de belangrijke muzikale basis gelegd, maar als puber begon ze op haar kamertje ook al te oefenen met ‘op het gehoor meespelen met popnummers’, gitaar spelen en zingen.

Van het eerste salaris kocht ze een alt-sax voor de Zaate Hermeniekes. Tijdens een optreden in een caféetje werd ze in 2001 gevraagd voor Bigband Time Out. Dat was een schot in de roos: de muzikale uitdaging van bigband muziek en de big sound die je samen kunt neerzetten is fantastisch!

In 2024, weer met carnaval, werd het lijntje verlegd naar de Aubel Bigband. In eerste instantie op altsax, maar al snel weer naar tenor. Het brede repertoire, maar ook het samenkomen van jonge en ervaren muzikanten maakt spelen bij de Aubel Bigband elke week weer een muzikaal en gezellig feestje!

Roger Niesten wilde als 9-jarig jochie, net als zijn jongere zus Angelique, op zo’n zelfde toeter spelen als zijn vader. Zijn muzikale reis begon op altsaxofoon bij de harmonie van Vijlen, waar hij een stevige klassieke basis opbouwde met concerten en concoursen. Al snel wilde Roger meer en groter. Tijdens zijn middelbareschooltijd stapte hij over op tenorsaxofoon en later ook baritonsaxofoon, en speelde hij in uiteenlopende bands: van blues, soul en funk tot pop en rock. Hij stond op kleine en grote podia, van kleine kroeg tot zalen als De Effenaar en festivals als Solar en Booch!

Tijdens de coronaperiode vond Roger nieuwe inspiratie bij WorldJam, een internationaal collectief dat wekelijks online live muziek maakte. Deze periode bracht verrassende samenwerkingen en creatieve projecten.

Na corona maakte Roger ruimte voor een nieuwe muzikale stap. In 2024 werd hij gevraagd om toe te treden tot de Aubel Bigband, waar hij nu 2e tenorsax speelt. Hoewel bigbandmuziek even wennen was, voelt hij zich inmiddels helemaal thuis in de saxsectie en wisselt hij moeiteloos tussen tenor- en baritonsaxofoon.

Wim speelt al 57 jaar klarinet, ooit begonnen in de harmonie van het dorp waar hij is opgegroeid.
Iets meer dan 25 jaar geleden heeft hij, in een opwelling, een tenorsaxofoon gekocht en is daar mee aan de gang gegaan.

Niet veel later hoorde een collega hier van en die heeft hem toen uitgenodigd om de baritonsaxofoon te komen spelen in de Aubel Bigband. Na een korte tijd is hij vast lid geworden van de band en speelt nog steeds de baritonsaxofoon.

Het spelen van "lichte" muziek (jazz, pop etc.) kostte hem aanvankelijk wel wat moeite als klassiek geschoold muzikant. De enthousiaste en buitengewoon kundige toenmalige muzikaal leider (niet dirigent!) heeft hem er doorheen gesleept en is hij "lichte" muziek en met name bigband muziek nog meer gaan waarderen. Momenteel speelt hij met veel plezier in twee bigbands.

Joep Moonen behoort inmiddels tot een van de bandleden met de meeste optredens op de teller. Op zijn 13e ontdekte hij via zijn ouders de muziek van Glenn Miller en niet veel later begon hij met het spelen van de trombone. De liefde voor jazz, blues en swing muziek zat er al vroeg in.

Joep begon zoals de meesten in de harmonie en fanfarewereld maar aasde stiekem op een plekje in de trombone sectie van een bigband. Toen hij op Koninginnennacht 2011 de New Cool Collective Bigband zag spelen in de Nieuwe Nor wist hij het zeker: DAT WIL IK OOK!

Door stom toeval kwam hij in 2011 bij de Aubel Bigband terecht, daar was simpelweg plaats. Het was een totaal andere wereld dan de harmonie fanfare setting. Een bigband bruist, knalt en het doel was vooral om de dansvloer bij elk optreden gevuld te krijgen. Daarnaast is er vaak meer ruimte voor improvisatie en solisten, dat maakt het geheel veel dynamischer!

Joachim startte als 9 jarige bij de Fanfare Ulestraten op bugel, en stapte daarna over op cornet / trompet. Op zijn 16e begon zijn opleiding op bastrombone bij Fanfare Ulestraten.

Tijdens zijn militaire diensttijd vond men hem echter ook geschikt als trompettist, en zodoende kwam hij terecht bij de Limburgse Jagers in Seedorf. Na de dienstplicht volgden een aantal Harmonieën en Fanfares waar hij afwisselend tuba, bariton, euphonium en bas speelde.

De laatste jaren speelt hij echter alleen nog maar trombone. In het verleden bij verschillende lokale orkesten zoals Happy Sound Stein, Dirgelländer Muzikanten en Triple B Brunssum. Sinds 1,5 jaar speelt hij bij de Aubel Bigband.

Henk speelt al meer dan 35 jaar trombone en begon zijn avontuur bij een harmonieorkest. In de jaren daarna was hij actief in uiteenlopende formaties, waaronder ook een periode op de bastuba.

Na een lange time-out maakt hij sinds januari 2025 deel uit van de Aubel Bigband. De compacte bezetting maakt het spel uitdagend en intens, maar levert tegelijk veel voldoening op. Het resultaat is een energiek en swingend bandgeluid dat je live moet beleven.

Emile is ooit begonnen op de blokfluit in 1978 bij de muziekschool van Heerlen. Gedurende zijn militaire diensttijd in 1989 heeft hij zichzelf schuiftrombone leren spelen. Na deze mooie ervaring bij de kapel, heeft hij in 1990 de overstap gemaakt naar de bastrombone.

Muzikaal is hij zowel geïnteresseerd in bigband als in klassieke muziek. Hij is nog steeds zoekend naar de perfecte sound.

John speelt al trompet vanaf zijn 12e. Toen hij 15 was mocht hij meespelen met de Baeker Hofkapel uit Beek. Vanaf dat moment is het nooit meer goed gekomen met hem. De liefde voor het trompet spelen zat toen zo diep dat hij het nooit meer is kwijt geraakt.

Hij heeft in die bijna 50 jaar al veel muziekstijlen doorlopen. Na het klassieke Drumband, Harmonie, Fanfare en Brassband repertoire heeft hij zich toegespitst op de lichte muziek. Hij heeft in diverse bands mogen spelen en op grote podia zijn bescheiden kunsten mogen presenteren op het gebied van Soul, Funk, Disco, Jazz, Blues, Coverbands en Bigbands. Eigenlijk speelt hij alles wat op zijn pepiter (tegenwoordig een iPad) verschijnt als het maar hoge noten bevat en swingend is.

Muziek maken is het leukste wat er bestaat en hij hoopt dit nog jaren vol te houden. Hij speelt op een Holton ST304 “Maynard Ferguson Horn”, momenteel geüpgraded en helemaal aangepast op zijn speelstijl.

Frank speelt al trompet sinds hij het instrument kan vasthouden. Dat was toen hij ongeveer 6 jaar oud was.
Met een vader die trompet speelt, een opa die vroeger trompet en later tuba speelde, én een opa van moeders kant die klarinet speelde is de muziek hem van twee kanten met de paplepel ingegoten.

Door privé-lessen van Roger Cobben, afgesloten met een 6e graads examen op de muziekschool, leerde hij de basis van het trompet spelen. Ondanks zijn lidmaatschap bij de jeugdfanfare van Merkelbeek was er weinig interesse voor de harmonie- en fanfarewereld. Door het schoolorkest van de middelbare school, en diverse bandjes hierna, was de interesse voor de lichte muziek gewekt.

Na 3 jaar Happy Sound (Beek) en 18 jaar Triple B (voormalig Big Band Brunssum) volgde in 2023 de overstap naar de Aubel Bigband. Zijn muzieksmaak is heel breed, maar qua lichte muziek behoren Michael Bublé, Phil Collins (Big Band) en Arturo Sandoval tot zijn favorieten. De klassieke swing- en jazznummers zijn zeg maar ‘echt zijn ding’, maar in principe kan hij in elke stijl uit de voeten: van Swing tot Funk, van Disco tot Jazz, en van Pop tot Latin.

Bij de Aubel Bigband neemt hij naast de trompet ook regelmatig de microfoon ter hand. Daarnaast is hij bestuurslid en manager optredens.

Sven, geboren in 2000 en afkomstig uit Genhout, is in 2011 begonnen met trompet spelen in de Fanfare St. Antonius in Genhout. Ook heeft hij lang deel uitgemaakt van het jeugdorkest van de fanfare.

Naast de fanfare speelt hij ook nog op veel andere plekken. Hij speelt samen met diverse andere leden van de Aubel Bigband ook bij de Baeker Hofkapel. Hij is ook via de Baeker Hofkapel bij de Aubel Bigband terecht gekomen.Ook speelt Sven nog bij de band Bieske. Met
deze 7-koppige Limburstalige band treedt hij op door heel Limburg.

Sven speelt vanaf de zomer van 2023 bij de Aubel Bigband.

Frans was 9 jaar oud toen hij les kreeg op piano van Margot en tegelijk op bugel en trompet bij de Fanfare van de 1e en 2e dirigent. Hij wist nog niet zo best wat muzikale discipline was als jong menneke, maar dat werd hem toen wel duidelijk gemaakt!

Vanaf zijn 21e is hij nieuwe wegen ingeslagen: Engelse brassbands; concoursen en kampioenschappen; bigbands; les genomen; workshops en clinics volgen, onder leiding van professionele dirigenten spelen. Later heeft hij de focus verder verlegd naar de lichte muziek en in de jazz en blues heeft hij zijn bestemming gevonden.

Als hij de chemie en klik met muzikanten voelt, en zeker als er publiek is, dan wordt het echt leuk en stroomt het bij hem. Hij voelt zich bevoorrecht om in bigbands en orkesten, maar ook in kleine jazz/bluesbands en ensembles, in allerlei muzikale genres, met amateur-muzikanten en met professionele muzikanten muziek te mogen maken.

François speelt trompet en bugel. Op zijn zevende begon hij als slagwerker op de muziekschool. Op twintigjarige leeftijd is hij overgestapt op trompet. In de jaren daarna heeft hij dertig jaar gespeeld in diverse showbands. Daarnaast is hij al 22 jaar lid van de Baeker Hofkapel.

Sinds drie jaar speelt hij met veel plezier bij de Aubel Bigband.

Mark is begonnen als slagwerker bij een marching band, waar hij een sterke basis heeft gelegd in de rudiments. Na zijn studie besloot hij om 'erbij te gaan zitten'. Dit betekent niet dat hij het rustiger aan is gaan doen. Integendeel: met twee vrije voeten heeft hij het drukker dan ooit.

Hoewel hij zelf vooral naar alternatieve rock luistert, haalt hij het meeste uit zijn drumstel bij bigbandmuziek, waar zijn achtergrond in rudiments en dynamische verschillen goed van pas komt. Daarnaast besloot hij met vrienden een punk/rockband op te richten. Hierdoor kan hij zowel energie en drive brengen als rust en stabiliteit.

Deze combinatie maakt hem een sterke allrounder waar het brede repertoire van de Aubelband op kan vertrouwen.

In zijn jonge jaren was er geen opleiding lichte muziek, dus na een aantal jaren klassiek pianoles moest hij dat zelf “uitvogelen”! Het grappige is dat in de partituren van de bigband akkoorden staan die hij niet kende, maar wel onbewust speelde in de muziek die hij vroeger zelf uitzocht ( blues / rock). Die bigband akkoorden en ritmes zijn wel een dingetje!

Na zijn studie speelde hij 40 jaar nauwelijks piano. Hij is wel altijd muziek blijven maken in een fanfare, eerst trompet, en sinds enkele jaren euphonium.
De Aubel Bigband kwam per toeval op zijn pad omdat hij een keer hun repetitieruimte moest openen en sluiten. Vanaf dat moment is het plezier in pianospelen weer helemaal terug, mede dankzij de goede sfeer in de groep!

Raphuel speelt al 39 jaar elektrische gitaar. Dat is best lang, maar hij zegt zelf dat het vooral komt doordat hij op tijd is begonnen. Zijn muzikale wortels liggen in pop en rock — van Simon & Garfunkel tot Dream Theater — wat doorgaans geen optimale voorbereiding is op bigbandmuziek.

Toch is hij nu hier. Hij noemt het “een omschakeling van het kaliber: van fietspad naar snelweg”, maar gelukkig kan hij goed kijken of het verkeer vrij is. Met veel plezier, verwondering en een lichte glimlach zoekt hij zich een weg door akkoorden die voor hem nieuw zijn, maar volgens collega‑muzikanten al jaren bestaan.

De muzikale carrière van Han begon tijdens zijn tienertijd op het elektronisch orgel van zijn moeder in de jaren 70 van de vorige eeuw. Later leerde hij gitaar spelen en toen hij met enkele vrienden een popband wilde oprichten, maakte hij de overstap naar de elektrische basgitaar. Voor hem draait muziek vooral om het samenspelen.

Vele bandjes volgden en in de loop der jaren raakte hij steeds meer gefascineerd door jazz en bigbandmuziek. Uiteindelijk ging hij basgitaar spelen in een jazzcombo met conservatoriumstudenten. Vanaf eind 1987 speelt hij bij de Aubel Bigband, waarmee hij het langst actieve lid van de band is en tevens de huidige voorzitter.

Als bassist vormt hij samen met de andere leden van de ritmesectie de basis—het kloppende hart—van de band. Hij vindt het geweldig wanneer saxofonisten, trombonisten, trompettisten en vocalisten, vanuit de basis die de ritmesectie hen biedt, soms in een flow terechtkomen en boven zichzelf uitstijgen, wat weer afstraalt op de ritmesectie zelf.

Noëlle Hendrix zingt al zo lang ze kan praten. Van kleins af aan stond ze met een microfoon in haar hand en droomde ze ervan om op het podium te staan.

Inmiddels is muziek en zingen nog altijd haar grootste passie en oefent ze die ook veelvuldig uit. Waar vroeger haar favoriete genre vooral musical (en Ilse Delange) was, richt ze zich nu vooral op Soul, Funk en Jazz.

Naast de 3 bands waar Noëlle in zit, doet ze her en der soloprojecten; zo heeft ze een aantal jaren geleden het podium gedeeld met Ernst Daniel Smid en Karin Bloemen.

Naast zijn rol in de trompet-sectie, neemt Frank ook regelmatig de zang voor zijn rekening. Soms solo, maar vaak ook met vaste zangeres Noëlle. Samen vormen ze ‘het gezicht van de band’.

Hij heeft geen zang-opleiding genoten, en is dus een goed voorbeeld van een autodidact. Hij is er letterlijk ingerold: na wat ervaring met meerstemmigheid in eerdere bandjes was het tijd voor lead-zang en greep hij zijn kans. Bij een klassieke gevalletje ‘te laag voor de zangeres’ stak hij zijn vinger op en vroeg: “zal ik het eens proberen”? Toen dat bij iedereen in de smaak viel, was dat de aftrap van zijn zangcarrière en is hij zich meer gaan toeleggen op het zingen. Trompet spelen én zingen is voor hem de ultieme combinatie.

Freddie Mercury en George Michael zijn zijn vocale helden, maar ook Michael Bublé behoort tot zijn topfavorieten. Gezien het genre en de bezetting van de band past het repertoire van laatstgenoemde natuurlijk uitstekend bij een bigband. Maar ook de klassiekers van crooners als Frank Sinatra of Sammy Davis Jr. gaan hem goed af. Bij de pop-nummers is de chemie met zangeres Noëlle goed voelbaar, en weten ze samen het publiek elke keer weer in beweging te krijgen.